Esta restauración que vou comentar, comezou coma unha aventura. Leváronme a explorar o sobrado dunha das catedrais que temos en Galicia, o meu anfitrión, sabía que por ali había pezas moi interesantes pero que no seu momento polo motivo que fora, foron retiradas do servizo, ben por algunha rotura ou polo deterior dos acabados. E tiña razón, había unhas cuantas pezas por ali, e agora si que estaban nunhas condicións de deterioro moi salientables.
O Anfitrión colleu un candeeiro e preguntoume si sería posibel restaura lo.
O certo é que a peza coma podedes ver na imaxe, semellaba máis rescatada dun naufráxio que do fallado dunha igrexa, pero cando che gosta
restaurar pezas antigas é impoíbel dicir que non. O meu maior medo, era si conseguiria devolver lle ó latón a sua cor sen que se notasen as pegadas da corrosión. En moitos casos, cando a corrosión é notábel, por moito que se limpe a superfície do metal, ben con procesos químicos ou con abrasivos, non somos quen de eliminar unhas marquiñas de cor rosado, resultado da reacción do cobre da aleación do
latón. Unha vez expostas as posíbeis dúvidas do resultado final, evidentemente decidimos que cando menos haberia que tentar de face lo.
Xa no noso obradoiro, procedemos ó des montaxe e limpeza. É neste proceso cando imos descobrindo se faltan pezas ou se hai algunha rota. Nesta ocasión faltaba un porta velas e houbo que soldar algún dos brazos que estaban rotos. Unha vez replicado o portavelas para completar o candeeiro e soldadas as pezas rotas, levouse a cabo recuperación do acabado suprficial, que pasou por riba das miñas dúvidas inicias e non deu problema algún, conseguindo devolver lle lo seu aspecto orixinal ó candeeiro. Unha vez máis, unha peza desbotada volve a lucir coma se fose nova e volve a ser de utilidade.
Recuperación, reparación e restauración, ou dito doutro xeito, economía circular.
Ningún comentario:
Publicar un comentario